Co oznaczają parametry gcs i gcd w żądaniach Google?

gcs i gcd (ang. Google Consent Status i Google Consent Default) to parametry dołączane automatycznie do żądań wysyłanych przez tagi Google Analytics 4 i Google Ads, które w skróconej formie kodują aktualny stan zgody użytkownika na przechowywanie danych. Dla marketera to najszybszy sposób, by bez logowania do żadnego panelu sprawdzić, czy Consent Mode faktycznie działa na stronie i czy sygnały zgody z CMP docierają do tagów. Jeśli w żądaniach brakuje tych parametrów lub mają one nieoczekiwane wartości, modelowanie konwersji i zachowań w GA4 nie zadziała poprawnie.

Jak działa parametr gcs?

Parametr gcs pojawia się w adresie URL żądania (np. do /g/collect w GA4 lub do domen Google Ads) i przyjmuje wartość w formacie G1XY. Litera G i cyfra 1 są stałe, a dwie kolejne cyfry opisują stan dwóch podstawowych typów zgody: pierwsza dotyczy ad_storage, druga analytics_storage. Wartość 1 oznacza zgodę udzieloną, 0 – brak zgody.

Jeżeli parametr gcs w ogóle nie występuje w żądaniu, oznacza to zwykle, że Consent Mode nie został wdrożony i tagi działają tak, jakby zgoda nie była w ogóle wymagana.

Co koduje parametr gcd?

Parametr gcd pojawił się wraz z Consent Mode v2 i jest bardziej szczegółowy niż gcs. Opisuje cztery typy zgody: ad_storage, analytics_storage, ad_user_data oraz ad_personalization. Co istotne, koduje nie tylko końcowy stan zgody, ale także to, czy stan ten wynika z komendy default (ustawienia domyślnego przed decyzją użytkownika), z komendy update (po kliknięciu w banerze), czy z obu. Wartość gcd wygląda jak ciąg cyfr i liter, np. 13l3l3l3l1, gdzie każda litera odpowiada jednemu typowi zgody. Powtarzająca się litera l jest sygnałem ostrzegawczym – wskazuje, że dla danego typu zgody nie ustawiono ani stanu domyślnego, ani aktualizacji, czyli Consent Mode v2 nie jest skonfigurowany. Google nie publikuje pełnej, oficjalnej legendy do gcd, dlatego do jej odczytu warto posługiwać się Tag Assistant, który pokazuje stan zgody w czytelnej formie.

Jak sprawdzić gcs i gcd na stronie?

1. Otwórz stronę w trybie incognito, aby wystartować bez zapisanej wcześniej decyzji o zgodzie.
2. W narzędziach deweloperskich przeglądarki przejdź do zakładki Network i filtruj żądania po frazie collect lub google.
3. Przed interakcją z banerem sprawdź parametry zgody w pierwszym żądaniu – oczekiwana wartość gcs to zwykle G100, a gcd powinno wskazywać ustawienia domyślne.
4. Zaakceptuj zgodę i porównaj kolejne żądanie – gcs powinno zmienić się na G111, a gcd odzwierciedlić komendę update.
5. Zweryfikuj to samo w DebugView w GA4 i w podglądzie Tag Assistant, gdzie widać, jakie typy zgody były aktywne przy odpaleniu każdego tagu.

Najczęstsze błędy

• Brak stanu domyślnego – komenda default odpala się po tagach, więc pierwsze żądania nie mają gcs lub mają błędną wartość.
• Zgoda zmienia się dopiero po przeładowaniu – CMP nie wysyła update, tylko zapisuje cookie, przez co gcs pozostaje G100 pomimo akceptacji.
• Nieaktywne parametry v2 – ad_user_data i ad_personalization nie są przekazywane, co w gcd widać jako wartości „nieustawione”.
• Niespójność między GA4 i Google Ads – różne tagi otrzymują różne stany zgody, np. przez ręczne nadpisania w ustawieniach zaawansowanych tagu.

gcs i gcd w praktyce ICBM

Weryfikacja parametrów zgody jest stałym elementem każdego audytu GTM, który realizujemy. W praktyce najczęściej okazuje się, że baner cookies działa „wizualnie”, ale sygnał nie dociera do tagów – a to właśnie gcs i gcd są dowodem, czy dane w GA4 i konwersje w Google Ads są zbierane zgodnie z decyzją użytkownika. Więcej materiałów o konfiguracji kontenera znajdziesz w kategorii Google Tag Manager, a zasady działania trybu zgody opisuje oficjalna dokumentacja Google.

Najczęściej zadawane pytania