GTIN (ang. Global Trade Item Number) to globalny, unikalny numer identyfikujący jednostkę handlową, zapisany zwykle jako kod kreskowy EAN, UPC lub ISBN, który w feedzie produktowym pozwala Google jednoznacznie rozpoznać sprzedawany produkt i dopasować go do swojego katalogu. Dla marketera GTIN to jeden z najważniejszych atrybutów w pliku produktowym: decyduje o tym, czy reklamy produktowe PLA trafią do właściwych aukcji, czy oferta zostanie porównana z konkurencją na tej samej karcie produktu i czy Google w ogóle uzna wpis za pełnowartościowy.
Jak działa GTIN w Google Merchant Center?
Google Merchant Center wykorzystuje GTIN jako „klucz” łączący ofertę sklepu z globalną bazą produktów. Gdy w feedzie produktowym podasz poprawny numer, system rozpoznaje markę, model i wariant produktu niezależnie od tego, jak sformułowany jest tytuł czy opis. Dzięki temu oferta może być wyświetlana na zapytania, których nie ma w Twoim tytule, ale które Google przypisało do danego produktu na podstawie ofert innych sprzedawców.
Brak GTIN dla produktu, który go posiada, nie blokuje reklamy całkowicie, ale Google oznacza taki wpis ostrzeżeniem o ograniczonej skuteczności. W praktyce oznacza to mniejszy udział w aukcjach Zakupów Google i gorsze dopasowanie zapytań. Pełną listę atrybutów obowiązkowych znajdziesz w haśle wymagane parametry w pliku produktowym Google Shopping.
Jakie są rodzaje GTIN?
GTIN to rodzina kodów o różnej długości, zarządzana przez organizację GS1. Poniższa tabela porządkuje najczęściej spotykane formaty.
| Format | Liczba cyfr | Popularna nazwa | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| GTIN-8 | 8 | EAN-8 | Małe opakowania, gdzie nie mieści się dłuższy kod |
| GTIN-12 | 12 | UPC | Rynek północnoamerykański |
| GTIN-13 | 13 | EAN-13 | Standard w Europie, w tym w Polsce |
| GTIN-13 | 13 | ISBN-13 | Książki (prefiks 978 lub 979) |
| GTIN-14 | 14 | ITF-14 | Opakowania zbiorcze, logistyka |
Ostatnia cyfra każdego GTIN to cyfra kontrolna liczona algorytmem modulo 10. Google weryfikuje ją automatycznie, dlatego literówka w kodzie skutkuje odrzuceniem atrybutu.
Jak poprawnie dodać GTIN do feedu produktowego?
- Użyj atrybutu gtin i wpisuj wyłącznie cyfry, bez spacji, myślników i przedrostków.
- Każdy wariant (kolor, rozmiar, pojemność) musi mieć własny GTIN, bo to odrębna jednostka handlowa.
- Uzupełnij równolegle atrybuty brand i mpn – Google traktuje je jako zestaw identyfikatorów.
- Jeśli produkt naprawdę nie ma GTIN (rękodzieło, produkt własnej marki bez kodu, części zamienne), ustaw identifier_exists = no. Nie wpisuj kodów wymyślonych ani wewnętrznych SKU.
- Pobieraj GTIN z danych producenta lub z systemu ERP, a nie z opisów na stronie – to najczęstsze źródło rozbieżności.
Szczegółowe zasady formatowania opisuje oficjalna dokumentacja atrybutu gtin w Merchant Center.
Najczęstsze błędy związane z GTIN
- Jeden GTIN dla wielu wariantów – Google odrzuca duplikaty lub łączy oferty w nieprawidłowy sposób.
- Kod producenta zamiast GTIN – numer katalogowy (MPN) to inny atrybut i nie może go zastępować.
- Kody z zastrzeżonych zakresów – np. wewnętrzne kody sklepowe zaczynające się od 2, które nie są globalnie unikalne.
- Ustawienie identifier_exists = no dla produktu, który ma kod – to naruszenie zasad i ryzyko odrzucenia oferty.
- Kod z zerami wiodącymi uciętymi przez arkusz kalkulacyjny – Excel często zamienia GTIN na liczbę i usuwa zera.
GTIN w praktyce ICBM
Podczas audytu feedu produktowego przed startem kampanii w Zakupach Google weryfikacja GTIN jest jednym z pierwszych kroków. Najczęściej spotykamy sklepy, które mają kody w systemie magazynowym, ale nie eksportują ich do feedu produktowego, albo eksportują je do niewłaściwej kolumny. Po uzupełnieniu identyfikatorów zwykle obserwujemy szersze dopasowanie zapytań i większą liczbę wyświetleń bez zmiany stawek – produkt zaczyna „konkurować” w aukcjach, do których wcześniej nie miał wstępu. Dla marek własnych bez GTIN rekomendujemy zakup pul kodów w GS1, bo korzyści w Merchant Center i na marketplace’ach są trwałe.
Najczęściej zadawane pytania
Czy GTIN jest obowiązkowy dla każdego produktu w Google Merchant Center?
GTIN jest wymagany dla wszystkich produktów, którym producent nadał taki kod. Produkty bez kodu (np. rękodzieło, produkty na zamówienie) można zgłaszać z atrybutem identifier_exists ustawionym na „no”. Pominięcie GTIN tam, gdzie istnieje, ogranicza skuteczność reklam produktowych PLA.
Czym różni się GTIN od EAN?
EAN to konkretny format kodu kreskowego (najczęściej 13-cyfrowy), a GTIN to nadrzędna nazwa całej rodziny identyfikatorów, do której należą EAN, UPC, ISBN i ITF-14. W feedzie produktowym numer EAN wpisuje się właśnie w atrybucie gtin.
Skąd wziąć GTIN dla produktów własnej marki?
Kody GTIN przydziela organizacja GS1 – w Polsce GS1 Polska. Sprzedawca kupuje pulę numerów i przypisuje je do swoich produktów, a następnie eksportuje do feedu produktowego. Nie należy używać kodów odkupionych z niepewnych źródeł, bo mogą być już przypisane do innych produktów.
